Przegląd Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych dla widzów to zupełnie nowy pomysł. Pragniemy, aby stał się okazją do skonfrontowania młodych aktorów z prawdziwą widownią w repertuarowym teatrze. Mamy nadzieję poznać nie tylko wrażliwość i energię młodych utalentowanych ludzi, ale też poznać ich marzenia, nadzieje i obawy na chwilę przed startem na podbój najważniejszych scen w Polsce i na świecie.

Komisja konkursowa wyłoni jedno przedstawienie, któremu zaproponujemy miejsce na afiszu Teatru Miejskiego w Lesznie w sezonie artystycznym 2017-2018.

Bilety do kupienia w kasie Teatru, w zakładce repertuar oraz na stronie bilety24.pl

Český díplom
6 czerwca 2017, godz. 18:00

Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Lalkarskiego PWST w roku akademickim 2016/2017

Spektakl inspirowany m.in. reportażami Mariusza Szczygła
Autor tekstu: Piotr Rowicki

Rodzaj utworu: dramat
Reżyseria i opracowanie muzyczne: 
Piotr Ratajczak
Reżyseria formy: Wojciech Brawer
Współpraca dramaturgiczna: Joanna Kowalska
Dramaturgia ruchu: Arkadiusz Buszko
Muzyka: Mateusz Winsław
Scenografia i kostiumy: Marianna Lisiecka
Asystent reżysera: Hubert Waljewski

Występują:
Wiktoria Czubaszek, Anna Gabrysz/Julia Rzepecka, Helena Hajkowicz, Agata Jakoniuk, Joanna Kowalska, Monika Stanek, Mikołaj Bańdo, Tomasz Tywoniuk, Kornel Sadowski, Hubert Waljewski 

O spektaklu: 

Český díplom to próba spojrzenia na czechosłowacką historię XX wieku poprzez opowieść o kilku niezwykłych postaciach z jej kultury i polityki. Krótkie historie, ledwie okruchy biografii, pokazują nam czeski świat i jego skomplikowaną historię w różnych, często tragikomicznych barwach.
Owe historie niezwykłych bohaterów – ekscentrycznych artystów, ludzi zmiażdżonych przez system komunistyczny, rewolucjonistów – starają się podważyć stereotyp Czechosłowacji jako sielskiej krainy dobrotliwych ludzi spędzających życie w karczmie, pijących piwo i zagryzających knedlikiem. Przyglądając się czechosłowackiej historii i mentalności, próbując ją zrozumieć, staramy się dostrzec w odbitym zwierciadle naszą kondycję społeczną.
Marta Kubisova – popularna piosenkarka zniszczona przez system, Lida Baarova – aktorka kolaborująca z nazistami, Otokar Svec – nieszczęśliwy autor największego pomnika Stalina w Europie, Jan Palach – polityczny samobójca, płonąca pochodnia, a nawet Blondynka z filmu „Miłość blondynki”, to tylko niektóre z opisanych postaci z czechosłowackiego świata. A poza tym, to jest dyplom… Ćesky díplom… I to jest najważniejsze… Ahoj!

Czas trwania:
 2 godz.
Grupa wiekowa: 16 +

Kiedy urodziłam się po raz pierwszy 
9 czerwca 2017, godz. 12:00
SCENA KAMERALNA

Spektakl dyplomowy studentów IV roku kierunku aktorskiego (rok akademicki 2016/2017)

Inspiracja: Vincent Cuvellier, La Premiére fois que je suis née
Reżyseria: Kata Csató
Scenografia: Julia Skuratova
Muzyka: Piotr Chociej
Światła: Bogdan Kasperuk
Występują: Anna Maria Moś, Kamila Wróbel, Dawid Malec, Rafał Domagała

O spektaklu
Nasz spektakl to historia jednego życia od początku… do początku. Oto rodzi się dziecko, po raz pierwszy w życiu! Po raz pierwszy otwiera oczy, patrzy na świat. Pierwszy raz widzi swoją mamę.

I tak obraz za obrazem układamy opowieść o życiu jako przeobrażaniu się, przechodzeniu przez kolejne (a wciąż te same) etapy: z niemowlęcia w dziecko, z dziecka w nastolatka, a w końcu w dorosłego człowieka. Od narodzin do narodzin, bo to również historia pewnej dziewczyny: od momentu, kiedy przyszła na świat, do chwili, gdy z kolei ona sama urodziła dziecko.

Inspiracją dla przedstawienia w reżyserii Katy Csató jest opowieść francuskiego pisarza Vincenta Cuvellier’a (nieprzetłumaczona na język polski). Równie ważne są osobiste relacje aktorów – ich wspomnienia, pamiętniki tworzone na potrzeby przedstawienia stanowią bazę dla teatralnej kreacji. Spektakl jest również szczególnym zaproszeniem skierowanym do widzów w każdym wieku: do skonfrontowania scenicznych epizodów z osobistym doświadczeniem każdej i każdego z nas, od narodzin do narodzin.

W spektaklu nie pada ani jedno słowo. Za to obraz kreują lalki i aktorzy w żywym planie. Za plastykę tego obrazu odpowiada znakomita scenografka Julia Skuratova.

czas trwania: 45 min
wiek: 3-100 lat

Autor zdjęć: Wojciech Wojtkielewicz

AMOR OMNIA VINCIT
9 czerwca 2017, godz. 18:00

Na podstawie FRÅN REGNORMARNAS LIV (Z ŻYCIA GLIST)
Autor: Per Olov Enquist
Przekład: Andrzej Krajewski-Bola
Reżyseria: Rafał Domagała (praca egzaminacyjna III roku z przedmiotu „Teatr ożywionej formy”)
Opieka pedagogiczna: Jacek Dojlidko, Agnieszka Makowska
Wykonawca: Rafał Domagała

O spektaklu
„Posłuchajcie! Kiedy bajka się skończy, będziemy wiedzieli więcej niż wiemy teraz.”

Historia odsłaniająca życie wielkiego pisarza, opowiadająca o skomplikowanych relacjach małżeńskich, obnażająca mroczne zakamarki ludzkich pragnień, wśród których dominują niepokój, bezwzględność i brak miłości. Opowieść o człowieku, którego przejmujące baśnie zna każdy, ale mało kto wie, jak fascynujące i skomplikowane było jego życie osobiste. Przedstawiam państwu prawdziwą baśń z życia Hansa Christiana Andersena.
Spektakl został nagrodzony:
– Nagrodą Specjalną im. Pawlickiego na 35. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi;
– statuetką „Strzała Północy 2016” przyznaną przez jury 4. Koszalińskich Dni Monodramu w kategorii „Debiuty”,
– “Złotą Podkową Pegaza” – Grand Prix XIII Ogólnopolskich Spotkań z Monodramem w Suwałkach,
– Nagrodą Specjalną na X Tyskim Festiwalu Monodramu MOTYF.

czas trwania: 45 min
wiek: 16+

 

Autor zdjęć: Daniel Frymark

WSPOMNIENIA POLSKIE
10 czerwca 2017, godz. 18:00

Spektakl dyplomowy studentów  IV r. Wydziału Aktorskiego.

Witold Gombrowicz, Wspomnienia polskie
Adaptacja tekstu, reżyseria i opracowanie muzyczne: Mikołaj Grabowski
Scenografia:
Kasia Kornelia Kowalczyk
Choreografia:
Katarzyna Anna Małachowska
Reżyseria światła:
Michał Grabowski
Asystenci reżysera:
Magdalena Žiaková (Erasmus/III R. WRD), Szymon Komarnicki (II R. WRD), Franciszek Szumiński (I R. WRD), Karol Klugowski (I R. WRD)

Występują: Klaudia Bełcik, Dominika Feiglewicz, Justyna Janowska, Paulina Kondrak,
Martin Bogdan, Jan Romanowski, Kacper Lech, Łukasz Szczepanowski, Marcin Sztendel, Marcin Urbanke.

O spektaklu
Wspomnienia polskie powstały w Argentynie jako cykl pogadanek radiowych, które, będąc rodzajem stypendium Radia Wolna Europa, ratowały autora z finansowych tarapatów. Wiadomo, że ta stała seria – pisana mniej więcej co dwa tygodnie – nigdy nie pojawiła się w eterze. Wspomnienia są zarówno podobne, jak i różne od Dziennika.  Gombrowicz we Wspomnieniach wydaje się bardziej intymny, bardziej liryczny, nie przemawia ex cathedra, nie chce zabłysnąć wiedzą, refleksją, analizą świata. Jest jakbyskromniejszy, skupia się na własnych przeżyciach. I jest dość szczery. Dość. O ile autor w ogóle bywa szczery…

Pisze o  dojrzewaniu w Polsce w dwudziestoleciu międzywojennym, o pierwszych doznaniach związanych z odzyskaniem niepodległości i kolejnych latach, które budowały jego świadomość. Czasami ma to formę pogawędki, czasem zabawna anegdota pojawia się w tekście, ale jeśli sięgniemy głębiej, ujrzymy zestresowanego młodego Witolda: Świat stawał mi się niemożliwy. Wszystko było jak złośliwa karykatura. Moja rodzina, moja „sfera” socjalna – napuszone, wypieszczone, wydelikacone. Społeczeństwo, naród, państwo – wrogowie. Wojsko – koszmar. Ideały, ideologie – frazesy. A najgorszy, najbardziej sztuczny i pretensjonalny byłem ja sam – każde słowo wypadało mi nie tak, jak chciałem, każdy gest był skażony. Bóg jakoś mi zniknął z horyzontu – właściwie nie przestałem wierzyć, tyle tylko, że wiara już mnie nie interesowała, nie myślałem o tym. Samotność moja uczyniła się wskutek tego absolutna. 
Wydaje się, że ten tekst jest bliski dzisiejszemu młodemu pokoleniu. Ale czy tak jest na pewno, zobaczymy dopiero na spektaklu.

Autor zdjęć: Marcin Jędrysiak

Diabeł, który…
11 czerwca 2017, godz. 18:00

Na motywach dramatu „Ten diabeł, co w nim siedzi” Johna Osborne’a
W przekładzie Małgorzaty Semil 
Adaptacja, reżyseria, scenografia: Mariusz Grzegorzek 
Kostiumy: Matylda Leśnikowska 

Obsada:
Aleksandra Chapko – PANI EVANS, dochodząca pomoc domowa
Aleksandra Przesław – PANI PROSSER
Wojciech Lato – PAN PROSSER
Maciej Musiałowski – HUW PROSSER
Marianna Zydek – DILYS, młoda służąca Prosserów
Tomasz Marczyński – BURN, student medycyny
Cezary Kołacz – PAN GRUFFUYD, miejscowy pastor

fot. Anita Andrzejczak

„Prosiłem o miłość, a zmusiliście mnie do nienawiści” mówi Huw, (opętany przez diabła?) bohater sztuki Johna Osborne’a. Może to nadwrażliwy poeta? Może chory psychicznie morderca? Wielka Brytania, lata 50-te XX wieku, purytańskie środowisko na prowincji – On, rodzice, dziewczyna, Pastor (diabły?). I zbrodnia. „Diabeł, który…” to spektakl na motywach dramatu „Ten diabeł, co w nim siedzi” autorstwa Johna Osborne’a; młodego gniewnego, który w wieku 19 lat postanowił powiedzieć światu, co o nim myśli. Spektakl wyreżyserowany w Teatrze Studyjnym w Łodzi przez Mariusza Grzegorzka był polską prapremierą sztuki Osborne’a.

Jak diabeł wygląda? Kim jest? W kim jest? Ciekawość to pierwszy stopień do piekła więc on już na Ciebie czeka. I co? Boisz się?

NAGRODY:

35. Festiwal Szkół Teatralnych w Łodzi
Nagrody Jury Festiwalu dla Macieja Musiałowskiego oraz Marianny Zydek
Nagrody Publiczności dla Cezarego Kołacza i Marianny Zydek
Nagroda OPUS FILM dla Cezarego Kołacza
Nagroda Łódzkich Dziennikarzy dla Macieja Musiałowskiego

27. Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych w Brnie
Nagroda Dyrektora Festiwalu dla Macieja Musiałowskiego

FIESAD: Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych w Rabacie (Maroko)
Nagroda za Najlepszą Rolę Męską dla Macieja Musiałowskiego
Nagroda „za poszukiwania teatralne, pomysły interpretacyjne oraz koncepcję plastyczną” – dla Mariusza Grzegorzka
PLASTRY KULTURY –  nagrody przyznawane przez portal PLASTER ŁÓDZKI:
PLASTER KULTURY w kategorii SPEKTAKL TEATRALNY 2016 ROKU W ŁODZI

Autor zdjęć: Anita Andrzejczak