Premiera 15 września 2018

reżyseria: Robert Czechowski
opracowanie muzyczne: Damian Neogenn – Lindner
scenografia, reżyseria światła:  Sebastian Nowicki

Shirley Valentine: Izabela Noszczyk
„Kiedyś byłam Shirley… kiedyś byłam Shirley Valentine… co się ze mną stało? Co prawda wyszłam za chłopaka o imieniu Joe i zmieniłam nazwisko na Bradshaw, ale nadal byłam Shirley Valentine. Dużo i często się śmiałam. Śmiałam się razem z Joe’m. I wiedziałam, co to jest radość i szczęście. Co się z nami stało…”

Spektakl Willy’ego Russella to monolog czterdziestoletniej „kury domowej”, świadomej straconego czasu i niezrealizowanych marzeń. To opowieść o ludziach, którzy zapominają, kim są i po co żyją. Ta historia zachęca, aby zastanowić się nad sobą i próbować coś zmienić. Może pójść za głosem serca? Może zrealizować jakiś szalony pomysł? Postawić sobie nowe wyzwania!  A jeśli nawet skończy się to porażką, to i ona czegoś uczy…

Willy Russell – urodzony w Liverpoolu w 1947 r. Ukończył szkołę fryzjerską. Był twórcą  wielu piosenek i scenariuszy  lokalnych programów radiowych. W wieku 20 lat wrócił na uczelnię  i na poważnie zaczął interesować się pisaniem dramatów. Na stałe związał się na ze scenami muzycznymi. W 1986 roku napisał tekst do znanego musicalu „ Blood Brothers”.  Największą popularność przyniosły mu sztuki  teatralne„ Edukacja Rity” i „Shirley Valentine”, które posłużyły za źródło scenariuszy filmowych. Obie sztuki doczekały się przeniesienia na duży ekran i były nominowane do Oskara. W. Russell obecnie pracuje i mieszka w Liverpoolu.

Izabela Noszczyk – aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Debiutowała rolą Haneczki w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Andrzeja Wajdy na scenie Starego Teatru w Krakowie (1991). Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie (1993). Aktorka występowała w teatrach: Dramatycznym im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy (1992, 1995, 2000), Współczesnym we Wrocławiu (1993-95), Osobowym we Wrocławiu (1996-99), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (2001-2008). Od roku 2008 aktorka Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi. Współpracowała z takimi reżyserami jak: Agata Duda Gracz, Małgorzata Bogajewska, Dominika Knapik, Maja Kleczewska, Julia Wernio, Robert Czechowski, Mikołaj Grabowski, Marek Fiedor, Zbigniew Najmoła i Paweł Kamza. Wielokrotnie nagradzana nagrodą publiczności na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, zdobywczyni „Złotego Miedziaka” za najlepszą rolę drugoplanową Wdowy w spektaklu „Ich czworo” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej na XVII Festiwalu „Oblicza Teatru” w Polkowicach (2016).
Współzałożycielka wraz z Sebastianem Nowickim Teatru Scena Poczekalnia (od 2007), gdzie zagrała  w spektaklach:  „Ławeczka”, „Shirley Valentine”, „Związek otwarty”, „ Tajemniczy Mr. Love” i „Listy do Michaliny”. „Grubaska” w reżyserii Błażeja Baraniaka jest  już trzecim monodramem w karierze aktorskiej, a zarazem pierwszym spektaklem przygotowanym w Teatrze Miejski w Lesznie.