POKAZ PRZEDPREMIEROWY – 5 LISTOPADA 2018, godz. 19:00 

Występuje: Bartosz Bandura
Adaptacja, reżyseria, scenografia: Bartosz Bandura
Aranżacje muzyczne: Łukasz Michalski
Projekt graficzny materiałów promocyjnych: Maciej Majchrzak

Stachura – poeta, prozaik, pieśniarz, wagabunda. Poetaa tragiczny, nazywany także wiecznym chłopcem, wieczny buntownik z niespokojną duszą. Porywał i porywa nadal, inspiruje. Tytuł utworu pochodzi z dziennika Edwarda Stachury.
Poeta prowadził go kilka miesięcy przed tragiczną śmiercią, zanim popełnił samobójstwo. Dziennik stanowi wstrząsające świadectwo zmagania się poety z cierpieniem, czasem i losem, zakończone pogodzeniem się z tym, co nieuniknione.
„Najważniejszy z tekstów Stachury i jeden z najlepszych, moim zdaniem, w polskiej literaturze powojennej. Napisane lewą ręką, zakończone śmiercią, więc przypieczętowane samym sobą wyznanie. Przestało mu smakować życie, a Stachura nie mógł żyć, nie delektując się światem.”
Jerzy Satanowski, Biała Lokomotywa (2011)

Bartosz Bandura
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (dziś AST). Studiował również w San Diego (Stany Zjednoczone) oraz uczestniczył w programie wymiany artystycznej w Conservatório de Macau (Chiny). Jeszcze na studiach wystąpił w filmie pt. I była miłość w getcie reżyserii Andrzeja Wajdy, Agnieszki Holland i Agnieszki Dylewskiej. Związany z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim.
Współpracuje m.in. z krakowskim Teatrem Łaźnia Nowa (gdzie występuje u boku Jana Peszka) oraz z poznańskim, autorskim teatrem Lecha Raczaka – Orbis Tertius. Zagrał tytułową rolę w spektaklu pt. Ony (reż. A. Moś-Kerger), który prezentowany był w ramach programu Instytutu Teatralnego – Teatr Polska. Finalista 20. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Najciekawszy debiut 2014 według miesięcznika Teatr. Znalazł się u boku takich aktorów jak Jan Englert czy Adam Ferency w prestiżowym rankingu – 22. Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych autorstwa Jacka Sieradzkiego, redaktora naczelnego miesięcznika Dialog. Laureat honorowego indywidualnego
wyróżnienia 25. edycji Konkursu o Złotego Yoricka na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku (2018).
Wykładowca podstaw ruchu scenicznego oraz świadomości ciała na kierunku aktorskim w Regionalnym Ośrodku Edukacji w Poznaniu. Prowadził liczne warsztaty w kraju, jak i zagranicą (Niemcy, Włochy, Łotwa, Portugalia, Belgia, Korea Płd., Islandia). Autor oraz reżyser takich spektakli, jak Feel-X Nowowiejski (w ramach obchodów roku Feliksa Nowowiejskiego) oraz Pusty Błękit (w ramach festiwalu Leszno Barok Plus). Wielokrotny stypendysta Instytutu Muzyki i Tańca w ramach programu wspierania aktywności międzynarodowej. Współpracował z fundacją Stary Browar Nowy Taniec w ramach projektu badawczego autorstwa Isabelle Schad – Collective Jumps. Uczestnik wyprawy do Republiki Chakasji pt. Grotowski – od szamanizmu do teatru, organizowanej przez fundację Plac Teatralny we współpracy ze Związkiem Artystów Scen Polskich.

Fragmenty recenzji

„To tekst gęsty, każde słowo wydaje się ważne, w całości byłby trudny do udźwignięcia zarówno dla aktora, jak i widza, tak skondensowane emocje niesie. Bartosz Bandura dokonuje więc wyboru, a czyni to wrażliwie, ocalając sens całego utworu i umiejętnie (…). Bandura dyskretnie operuje środkami artystycznego wyrazu, gra na półtonach, powala wybrzmieć ciszy, daje odbiorcy czas na namysł, oszczędny
w gestach, z małą ilością najniezbędniejszych rekwizytów, trafnie oddaje postać zawieszoną na krawędzi życia, mówiącą o tego życia pięknie i powadze, rozpaczliwie szukającą ocalającej nadziei. Stachura odczytywany przez Bartosza Bandurę jest przejmujący i aktualny. Widzowie po spektaklu byli wzruszeni (…) publiczność
doświadczyła katharsis.”
Daria Lisiecka, stachuriada.pl

Publiczność wręcz zamilkła. Bandura sugestywnie upodobnił postać do każdego człowieka, którego przecież spotykamy i który żyje w każdym z nas. Mniejszy czy większy buntownik, wobec którego nie można być obojętnym, gdy chce się i trzeba żyć.
Jerzy Hajduga, jerzyhajduga.pl

Bandura mądrze skompilował teksty Edwarda Stachury i mądrze je powiedział. Właściwie przez te kilkadziesiąt minut po prostu był Stachurą.
Tomasz Walczak, naszemiasto.pl

Świetny monodram. Bardzo dobry przekaz treści. Wzruszające oddanie poczucia wyobcowania aż do stanu obłędu. Warto.
kultura.poznan.pl