ZWIĄZEK OTWARTY
8,9,10 LISTOPADA, godz. 19:00

Sztuka napisana na dwie głowy. I to jeszcze jakie. Małżeńskie. Dario Fo i Franca Rame dzięki Związkowi otwartemu zyskali sławę i poklask – i to nie tylko w rewirach komediowych. Historia przez nich wymyślona do dziś wraca w najrozmaitszych konfiguracjach, pomysłach i scenicznych wyrazach.
W zielonogórskiej realizacji Romana Filipowska i Wojciech Romańczyk dołożyli swoją, młodą wypowiedź do tej opowieści. Niejednoznaczność tekstu noblisty i jego żony podkreśla fakt, że farsa przegląda się tu w stylistyce komedii dell’arte? Fo wraz z Rame pisali Związek dla teatrów ulicznych.

Tekst szybko jednak stał się poszukiwany przez tradycyjne sceny. Fabularnym zamysłem, któremu
sprzyja dramaturgiczny tok tego spektaklu jest kpina i zabawa instytucją małżeństwa. Dochodzi do tego
żonglerka stereotypami odnoszącymi się do natury kobiet i mężczyzn. Tytułowy „nowoczesny” związek otwarty to związek wolnych – tzn. niewiernych sobie – małżonków.
Autor trafnie zdiagnozował: „Jeśli otwarty związek dwóch osób ma funkcjonować, może być otwarty tylko z jednej strony – po stronie mężczyzny! Bo jak się związek otworzy z obu stron, to powstaje przeciąg!”. Zapraszamy Was na przeciąg małżeński. Nie, nie bójcie się – nie przewieje Was. Raczej prześmieje. Już my o to zadbamy.

Autor: Franca Rame, Dario Fo
Tłumaczenie: Aleksander Berlin
Opieka artystyczna: Robert Czechowski
Ruch sceniczny: Paweł Matyasik
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Opracowanie muzyczne: Damian-neogenn-Lindner

Osoby:
Ona: Romana Filipowska
On: Wojciech Romańczyk
Czas trwania spektaklu: 60 min.

ŁAWECZKA
16 i 17 LISTOPADA, godz. 19:00

Słynna komedia rosyjskiego dramatopisarza była już w Polsce grana ponad dwadzieścia razy. To słodko-gorzka opowieść o mężczyźnie z przeszłością i kobietą po przejściach. Ona i On spotykają się przez przypadek w parku. On chciałby się wprosić na noc, ona pragnie miłości i stabilizacji. On – tajemniczy i oszczędny w słowach, ona subtelna i wrażliwa. Czy spotkanie na tytułowej ławeczce odmieni ich los? Być może gdzieś już kiedyś się poznali? Kameralny spektakl w reżyserii Roberta Czechowskiego to opowieść o potrzebie bliskości i zrozumienia, a także o tym, że relacja pomiędzy kobietą a mężczyzną to nieustanna gra pozorów.

„…trudno byłoby znaleźć lepsze miejsce do prezentacji „Ławeczki” Aleksandra Gelmana niż dworzec PKS przy ul. Górnośląskiej w Kaliszu. Zbudowany u schyłku epoki propagandy sukcesu, zachował jeszcze ślady dawnej świetności – te marmury, neony itp. Ale ruch tu niewielki, kasy zamknięte na amen i w ogóle podejrzany spokój. Ten dworzec, nikomu już chyba niepotrzebny, pomału zamiera; choć jeszcze trwa i łudzi pozorami dawnego blasku. I tacy sami są bohaterowie tej sztuki. Ludzie życiowo przegrani, ale jeszcze nie pozbawieni do końca złudzeń. Nie wiedzą lub nie chcą wiedzieć, ze ich autobusy do szczęścia dawno juz odjechały; że spóźnili się albo pomylili linie i wysiedli na złym przystanku. I dlatego spotkali sie tutaj, jak dwoje rozbitków na bezludnej wyspie. – To przypadek czy przeznaczenie? – pyta z nadzieją Wiera swego przypadkowego partnera. – Przeznaczenie, przeznaczenie… – odpowiada na odczepnego mężczyzna, nawet nie próbując udawać, że wierzy we własne słowa. On po prostu zawsze mówi kobietom to, co one chcą usłyszeć. I za-zwyczaj osiąga swój cel. A one muszą przegrywać. Tak zostały rozdane role w tym akcie tragikomedii o dworcowym Don Juanie”. „Ławeczka” to wspólne dzieło dwójki uznanych aktorów – Izabeli Noszczyk i Dariusza Taraszkiewicza. Oboje pracowali pod reżyserskim kierunkiem Roberta Czechowskiego.

Spektakl spotkał się z dużą przychylnością kaliskiej publiczności.
Ona: Izabela Noszczyk
On: Dariusz Taraszkiewicz
Opieka reżyserska: Robert Czechowski
Producent / Technika: Sebastian Nowicki
Czas trwania przedstawienia: około 70 minut

PIOSENKI DLA PASAŻERÓW KLASY DRUGIEJ – RECITAL ANDRZEJA OZGI
23 i 24 LISTOPADA, godz. 20:00

RECITAL ODBĘDZIE SIĘ NA SCENIE KAWIARNI TEATRU MIEJSKIEGO W LESZNIE

Andrzej Ozga – aktor, reżyser, piosenkarz, autor i satyryk specjalizujący się w doprawionej satyrą piosence literackiej oraz formach kabaretowych i teatralnych. Trzykrotnie był laureatem Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, dwukrotnie – Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Autorskiej w Warszawie. Jego piosenki śpiewali m.in. Edyta Geppert, Katarzyna Groniec, Krystyna Prońko, Ewa Błaszczyk, Michał Bajor, Natalia Kukulska, Katarzyna Skrzynecka, Basia Stępniak-Wilk, Jacek Wójcicki, Łukasz Zagrobelny, Andrzej Zieliński.

Ma na swym koncie ponad 50 realizacji teatralnych i telewizyjnych powstałych w oparciu o jego piosenki, bądź tłumaczenia.  Jest m.in. autorem polskich przekładów musicali: „Evita”,  „Siostrunie”, „Pocałunek Kobiety Pająka”, „Dziś Wieczorem: Lola Blau”, „The Rocky Horror Show”, „Miss Saigon”, „Grease” oraz tekstów piosenek z repertuaru Edith Piaf, Charles’a Treneta czy utworów autorstwa Iry i George’a Gershwinów. Współpracował jako autor i wykonawca z Kabaretem Pod Egidą, Podwieczorkiem Przy Mikrofonie.

Na autorski recital „Piosenki dla pasażerów klasy drugiej” składają się utwory, w których Ozga w liryczno-sarkastyczny sposób „czepia się” współczesnego świata, zawsze z poczuciem humoru i doskonałym wyczuciem anegdoty.